Zezwolenie na sprzedaż alkoholu w restauracji wydaje wójt, burmistrz lub prezydent miasta na wniosek, do którego trzeba dołączyć tytuł prawny do lokalu, decyzję sanepidu zatwierdzającą zakład i, w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, zgodę właściciela lub zarządcy. Są trzy rodzaje zezwoleń zależnie od mocy alkoholu, a opłata za pierwszy rok wynosi 525 złotych za piwo i napoje do 4,5 procent, 525 złotych za napoje od 4,5 do 18 procent i 2 100 złotych za napoje powyżej 18 procent. Zezwolenie dla gastronomii wydaje się na czas oznaczony, nie krótszy niż cztery lata.

Jakie są trzy rodzaje zezwoleń

Kategoria A: napoje do 4,5 procent alkoholu oraz piwo. Kategoria B: napoje od 4,5 do 18 procent z wyjątkiem piwa, czyli wina i nalewki. Kategoria C: napoje powyżej 18 procent, czyli wódka, whisky, likiery. Restauracja z pełnym barem potrzebuje wszystkich trzech. Każde zezwolenie to osobny wniosek i osobna opłata.

Jakie dokumenty są potrzebne

Wniosek do urzędu gminy lub miasta. Tytuł prawny do lokalu: umowa najmu lub akt własności. Decyzja sanepidu zatwierdzająca zakład, co oznacza, że o zezwolenie występuje się dopiero po odbiorze sanepidu. Zgoda właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeśli punkt sprzedaży jest w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Wniosek opiniuje gminna komisja rozwiązywania problemów alkoholowych pod kątem zgodności z uchwałami gminy.

Co może zablokować zezwolenie

Limit zezwoleń w gminie. Każda gmina uchwala maksymalną liczbę zezwoleń na swoim terenie i gdy jest wyczerpany, nowe nie są wydawane. Odległość od szkół, przedszkoli, kościołów i innych obiektów chronionych, ustalona w uchwale gminy. Brak zgody wspólnoty w budynku mieszkalnym. To trzeba sprawdzić przed podpisaniem umowy najmu, bo lokal bez możliwości sprzedaży alkoholu w restauracji z obsługą kelnerską traci istotną część obrotu. W sieci Sphinx alkohol stanowi około 12 do 18 procent sprzedaży.

Ile to kosztuje w kolejnych latach

Po pierwszym roku opłata zależy od obrotu ze sprzedaży alkoholu w roku poprzednim. Jeśli obrót w kategorii A lub B przekroczył 37 500 złotych, opłata wynosi 1,4 procent tego obrotu. Jeśli obrót w kategorii C przekroczył 77 000 złotych, opłata wynosi 2,7 procent. Poniżej tych progów płaci się stawki podstawowe. Opłatę wnosi się w trzech ratach do 31 stycznia, 31 maja i 30 września albo jednorazowo do 31 stycznia. Spóźnienie z opłatą albo z oświadczeniem o obrocie skutkuje wygaśnięciem zezwolenia i przerwą w sprzedaży.

Ile to trwa

Od złożenia kompletnego wniosku do wydania zezwolenia zwykle od dwóch do sześciu tygodni, zależnie od gminy i terminu posiedzenia komisji. Wniosek składa się po odbiorze sanepidu, więc w harmonogramie otwarcia trzeba doliczyć ten czas po odbiorze, a nie równolegle.